Czas zapisał życie drzewa w słojach. W środku przekroju pnia widnieje twardziel czyli kręgosłup. Dalej, idąc ku korze- biel. Tędy układem krwionośnym wędruje woda od korzeni ku liściom. W drugą stronę łyko jako układ oddechowy, przewodzi pozyskany przez liście dwutlenek węgla. Dwutlenek węgla i woda tworzą glukozę, a ta daje drzewu siłę wzrostu. Łyko znajduje się tuż pod korą, skórą drzewa. Drzewa niestety też chorują, co widać w przekrojach pni. Każdy z nich jest inny, tak jak różne są drzewa. Warto się przyjrzeć ich indywidualnym portretom. (Janusz Ziarnik)